VAN DE REDACTIE

Gaan en komen, maar ook gewoon door laten gaan. Waar slaat dat op, vraagt u zich misschien af. Op twee wisselingen.

Op een wisseling in het bestuur, want Gerard gaat en Ralf komt en op de wisseling van een jaar. En gewoon doorlaten gaan dan? Wel, het penningmeesterschap gaat met Ralf door en wij wensen hem daarbij veel succes. En Gerard, die we enorm veel dank verschuldigd zijn voor al het werk wat hij voor de wijkvereniging heeft verricht, gaat eigenlijk ook “gewoon”door. Hij blijft betrokken bij het bargebeuren en blijft dus in “zicht”in het wijkgebouw. (certificaat is immers behaald).

Met de wisseling van een jaar is het net zo, het wijkgebeuren gaat gewoon door. Activiteiten volop, zoals het overzicht in deze WestWijzer laat zien.

De redactie van de WestWijzer wenst iedereen alvast fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling toe
Willy Koetsier

_____________________________________________________________________________________________________

VAN DE BESTUURSTAFEL

Afscheid is moeilijk maar ook weer een opluchting.

Op 12 december 1995 ben ik in het bestuur van de wijkvereniging gekomen als penningmeester na een buitengewone ledenvergadering.

Na 11 jaar neem ik nu afscheid van deze prachtige club na het laatste jaar als ad interim penningmeester te hebben gefungeerd.

Met liefde en plezier heb ik deze functie altijd uitgeoefend.

Er waren moeilijke jaren waarin de problemen zich opstapelden (beheercommissie, beheerdersproblemen, financieringsproblemen etc).

Alles is altijd netjes en correct opgelost dank zij mijn medebestuursleden van de afgelopen 11 jaren (en dit waren er heel wat).

Ik bedank ook de activiteitencommissie, filmclub en alle andere clubs waar ik al deze tijd zeer prettig mee heb samengewerkt.

Ook de onderhandelingen met de gemeente en school over de beheerders en de verdeelsleutel voor de kosten van de multifunctionele accommodatie zijn in de laatste maanden van mijn bestuurslidmaatschap na zeer moeizame onderhandelingen alsnog tot een goed eind gekomen. Nog enkele kleine dingetjes oplossen en mijn bestuurstaak zit erop.

De wijk ga ik nog niet helemaal verlaten.

Samen met Thea Verkleij blijf ik de baradministratie en alles wat er omheen hangt, verzorgen. Hoe lang, dat weten we nog niet.

Mijn opvolger, Ralf Hanekamp, wens ik heel veel succes met het penningmeesterschap.

Tot slot nog een oproep aan alle wijkbewoners.

Als u nog geen lid bent, meldt u dan aan via het strookje in de WestWijzer, zo hoog is de contributie niet. Nieuwe leden kunnen we altijd gebruiken zodat we de wijkvereniging bruisend kunnen houden.

Ook mensen die het bestuur of de activiteitencommissie willen versterken zijn altijd welkom.

Meld je daarom aan bij een van de bestuursleden of activiteitencommissie. De namen en telefoonnummers, email-adressen vindt u in de WestWijzer.

Ik dank iedereen voor het in mij gestelde vertrouwen en vertrouw erop dat de wijkvereniging nog zeer lang zal blijven bestaan.

Tot slot wens ik u namens het bestuur hele fijne feestdagen in deze donkere maar wel gezellige tijd toe.

Gerard Hendriks

_____________________________________________________________________________________________________

EMAIL ADRESSEN

Graag wil de redactie van u een e-mail adres als u contact heeft met de Wijkvereniging. Wanneer uw e-mail adres wijzigt; graag zo spoedig mogelijk de redactie informeren dan kunnen wij u mededelingen doen of vragen stellen, geen wijziging wil zeggen ongewijzigd of geen contact meer met Wijkvereniging. U kunt dit door geven aan:

gwkoetsier@planet.nl

_____________________________________________________________________________________________________

DE KERSTBOOM

Gooi de kerstboom niet weg na gebruik.

Plant hem ook niet in de tuin.

Maar snij er takken van af en gebruik

deze om vorstgevoelige planten

ermee te beschermen. Steek hiertoe

de takken als een wigwam om de

plant. Ook planten in potten kunnen

op deze manier worden beschermd.

Hetty Burgers

_____________________________________________________________________________________________________

NOTULEN VAN DE ALGEMENE JAARVERGADERING

Datum: 14 november 2006

Aanwezig van het bestuur: Jocky Naderman, Gerard Hendriks, Inge Bok,Truus Pijneburg

Leden: Ton Wiebe, Hetty Burgers, Thea Ruijgrok, Ralf Hanekamp, Huib Knobbout, Willy Koetsier, Marja Frederikx, Marij van der Vondervoort, Wietske Bosma, Sjef de Roos, Thea Verkleij, Anton Koenders, Cobie Hendriks, Cees Goldhoorn

Afgemeld: Monica op den Camp, Henry van den Berg

Opening
Jocky Naderman heet iedereen welkom.

Vaststelling notulen d.d. 15 november 2005

Gevraagd wordt of volgend jaar de notulen ook op internet geplaatst kunnen worden. Dat zal voortaan gebeuren. De agenda zal in 1e blaadje van het seizoen worden gepubliceerd.

Huib heeft een opmerking over punt 4: acceptgiro’s zijn ook dit jaar weer vrij laat de deur uit, zodat er wederom dit jaar een financiële rest post is. Overigens is vorig jaar uiteindelijk alles betaald door adverteerders.

Notulen zijn vastgesteld.

Jaarverslag 2005-2006

- Afgelopen seizoen hebben we driftig gezocht naar een nieuwe penningmeester.

- Op dit moment wordt er nog onderhandeld met gemeente en bestuur Samenwerkingsscholen over de verdeelsleutel aangaande het beheer. Verwacht wordt dat dit eind november rond is. De verdeelsleutel aangaande het gebouw is al wel rond. Er wordt gekeken naar hoeveel m3 en m2 men in gebruik heeft. Aan de hand daarvan worden energiekosten berekend. De verdeelsleutel voor de beheerders komt neer op: 34% (gemeente); 48% (school) en 18% (wijk)

- Activiteitencommissie blijft zeer actief voor jong, middel en oud. Hulde voor deze club! Of het nu een griezelavond, disco, Koninginnedag is, er zijn altijd veel bezoekers. Dankzij goede PR (Henry bedankt !) is deze club ook buiten de wijk bekend.

- Filmcommissie: Ondanks dat ieder huishouden vele DVD’s in huis heeft, komen er nog steeds veel kinderen om samen naar een film, geprojecteerd op een groot doek met stereomuziek, te kijken.

- Tieners trekken blijft moeilijk. Gelukkig willen ze wel figureren tijdens de griezelavond. Jongens en meisjes: bedankt!

- Ook andere commissies lopen als een trein: sjoelen, klaverjassen, sporten. Slechts hier en daar is er nog een gaatje. Maandagavond is gedeeltelijk vrij, daar volleybal op deze avond gestopt is.

- Ledenaantal blijft hoog en stabiel. Afgelopen seizoen heeft Gerard van Engelen deze taak overgedragen aan Margriet de Waal en Truus Pijnenburg. De bewoners van de Kloosterakkers gaan binnenkort benaderd worden om lid te worden.

Financieel jaarverslag 2005-2006

Exploitatiekosten zijn afgenomen. Dit is een voorlopig cijfer, omdat onderhandelingen met gemeente nog niet afgerond zijn.

Ook contributie- en baropbrengsten zijn gedaald.

De voorzitter dankt de penningmeester.

Begroting 2005-2006

Ook dit jaar is de barexploitatie minder begroot dan voorgaande jaren.

Advertentie inkomsten lopen ook terug.

Verslag kascontrole commissie 2005-2006

De kascommissie bestond dit jaar uit Cees Goldhoorn en Marja Frederikx. De controle is uitgevoerd op 6 november 2005. Zij stellen vast dat de jaarrekening een getrouw beeld geeft over het boekjaar 2005-2006, overzichtelijk en netjes. Complimenten voor Gerard.

De voorzitter dankt hun inzet met een presentje

Benoeming van een nieuwe kascontrolecommissie

Cees Goldhoorn trekt zich na 2 jaar terug uit de kascontrolecommissie conform de statuten. Hetty Burgers meldt zich spontaan aan komend jaar Marja Frederikx te assisteren.

Afscheid Bestuurslid Gerard Hendriks

Gerard is al zeer lang bestuurslid: zo’n 11 jaar. Vorig jaar hebben we al afscheid genomen, maar gelukkig bleef Gerard nog 1 jaar als ad interim. In dit jaar heeft Gerard reeds kans gezien om alvast een nieuwe penningmeester in te werken

Er is een bloemetje voor Cobie. Cobie, hartelijk dank voor het uitlenen van je man. Vele uren in de middagen en avonden heeft Gerard aan de wijk besteed. Ook Gerard wordt nog even in de ‘bloemetjes’ gezet. Tja, en treedt nu het post-Hendriks tijdperk aan.

In de Westwijzer van november staat een afscheidswoordje van Gerard. Hij dankt iedereen voor het in hem gestelde vertrouwen.

Verkiezing bestuursleden

Er is slecht één aanmelding om de functie van Gerard over te nemen: Ralf Hanekamp. De vergadering draagt hem voor, waarmee alle aanwezigen akkoord gaan. Hiermee wordt er van plaats gewisseld.

Ralf stelt zich voor aan de aanwezigen: Mijn naam is Ralf

Hanekamp, ik woon nu 5 jaar met veel plezier in de Aalsburg samen met mijn vrouw Caren. In 2004 is Carsten ons

komen vergezellen en eind november verwachten we de tweede. Na jarenlang door heel Europa te hebben gereisd voor ERP implementaties werk ik per 1 september op fietsafstand bij Planon aan het verbeteren van de implementaties van de software voor facilitair management. Van de wijkvereniging zijn we direct lid geworden toen we hier zijn komen wonen. Een heel actieve wijk met het hele jaar door leuke activiteiten, niet alleen vanuit de wijkvereniging, maar ook vanuit de bewoners. We verbazen ons elke keer weer over het ondernemerschap van de wijkbewoners en het aantal klussers dat elke dag van de week in de wijk bezig is. Een onderhoudende wijk. De komende jaren zal ik de subsidies, lidmaatschapsgeld en advertentiebijdragen zo goed mogelijk over de kosten van wijkgebouw en activiteiten proberen te verdelen, zodat voor iedereen in de wijk wat leuks te doen blijft!

De termijn van de secretaris zit erop. Truus Pijnenburg stelt zich nog een termijn beschikbaar. Alle aanwezigen gaan hiermee akkoord.

De termijn van Jocky zat er eigenlijk in 2005 op: 1 jaar als algemeen bestuurslid en 2 jaar als voorzitter. Door de gedachte dat je pas herkiesbaar was na 3 jaar voorzitter te zijn geweest, is dit niet gemeld aan de vergadering. Alle aanwezigen gaan akkoord dat hij tot 2008 voorzitter blijft.

Nieuwe Bestuursleden

Continuïteit is nu gewaarborgd tot 2008. Maar het is verstandig om nu al rond te kijken. Weet u iemand, of wilt u zelf? Neem dan contact met ons op.

Activiteiten- en filmcommissie kunnen ook altijd nieuwe aanwas gebruiken, zodat ook daar de continuïteit gewaarborgd is.

Rondvraag

- Thea: Ralf veel succes! Zij heeft alle respect voor wat het bestuur de afgelopen 3 jaar bereikt heeft. Maar dat komt ook door het voorwerk van de vorige besturen. En dat is zeker waar, beaamt de voorzitter.

- Willy: de vergadering is de laatste jaren altijd op dinsdag. Kan dit ook eens op een andere dag? Mogelijk kunnen er dan meer en/of andere wijkbewoners.

Bestaat Leefbaarheidgroep nog? Tot begin dit jaar werd deze groep gedragen door Cees Goldhoorn. In maart tijdens het bezoek van B&W aan onze wijk heeft hij aangegeven hiermee te moeten stoppen. Werk voor de leefbaarheidgroep is niet te combineren met zijn werk voor de raad (belangenverstrengeling).

Sluiting

Jocky dankt iedereen hartelijk voor zijn/haar inbreng. Iedereen wordt uitgenodigd aan de bar nog gezellig na te borrelen.

Truus Pijnenburg,

Secretaris Wijkvereniging Wijchen West

_____________________________________________________________________________________________________

KLAVERJASUITSLAG

Wederom zijn hier weer de jongste uitslagen van de Klaverjasclub, die regelmatig gehouden worden in het wijkgebouw WijchenWest. Onderstaande lijsten geven de speeldata en uitslagen weer.

Nr.	Naam		Vorige stand	Resultaat	Sp.		Gem. score
1	Ben van Megen		1725.1	1572.0	6		1699.6
2	Louis Janssen		1682.3	1572.0	6		1663.9
3	Rob Josiassen		1665.3	1359.3	6		1614.3
4	Ed Torenbeek		1570.1	1521.7	6		1562.1
5	Bets Josiassen		1592.4	1359.3	5		1553.6
6	Anton Koenders		1536.6	1601.7	6		1547.4
7	Fred Dijckmans		1526.9	1601.7	6		1539.4
8	Elly Torenbeek		1529.9	1521.7	6		1528.6
9	Marlies Evers		1455.9	1575.3	5		1475.8
10	Willy Koenders		1442.3	1472.0	5		1447.3
11	Emmy Pouwels		1410.7	1575.3	6		1438.2
12	Tine van den Heuvel		1430.6	1472.0	4		1437.5
13	Kees Rutten		1433.1	1381.0	5		1424.5
14	Don Hutzezon		1359.9	1742.0	6		1423.6
15	Gerard van Halteren		1430.2	1300.0	5		1408.5
16		Ton van Dam	1396.7	1375.3	4	1393.1
17		Jan van Leeuwe	1342.3	1566.3	2	1379.6
18		Berna Haze	1381.2	1300.0	4	1367.7
19		Otto Haze	1381.2	1300.0	4	1367.7
20		Dick van den Heuvel	1288.3	1742.0	6	1363.9
21		Gerrit Eggink	1288.3	1742.0	6	1363.9
22		Miep van Mansum	1361.5	1300.0	2	1351.2
23		Thea van Woezik	1325.1	1300.0	1	1320.9
24		Albert van Woezik	1325.1	1300.0	1	1320.9
25		Sientje Bosmeier	1300.0	1381.0	1	1313.5
26		Gerard van Engelen	1300.0	1375.3	1	1312.6

RESTENDE SPEELDATA

Dag	Maand / jaar	Dag	Maand / jaar
vrijdag	24 nov 2006	vrijdag	16 mrt 2007
vrijdag	8 dec 2006	vrijdag	30 mrt 2007 paasdrive
vrijdag	22 dec 2006 kerstdrive	vrijdag	13 april 2007
vrijdag	19 jan 2007	vrijdag	27 april 2007
vrijdag	2 febr 2007	vrijdag	11 mei 2007
vrijdag	16 febr 2007	vrijdag	25 mei 2007
vrijdag	2 mrt 20076	vrijdag	8 juni 2007
			22 juni slotdrive

De speelavonden beginnen om 20.00 uur.

Bij verhindering s.v.p.doorgeven aan Emmy Pouwels: tel 64 14798 of Tine van den Heuvel: tel 6417032

_____________________________________________________________________________________________________

RATATOUILLE

Al vijftien jaar

Staan wij ’s woensdags klaar

In een rijtje, keurig net,

De voeten recht naast elkaar gezet.

Kin omhoog, borst vooruit

En luister,wat een geluid komt daaruit.

Sopranen en bassen

Die soms bij elkaar passen.

Alten, tenoren,

Je moet ons echt horen.

We treden ook op hoor,

We zijn een echt koor!

Komt ons dus zien,

En hoor ons vooral,

En heb je ook zin

In gezang en gelal,

Hou je van koffie,

En van gezelligheid,

Geef je dan op als lid

Dat wou ik even kwijt.

Ans Heisen, koorlid.

_____________________________________________________________________________________________________

DE GEMISTE KANSEN (DEEL 1)

Deze en de volgende keer gaan we het hebben over de flamenco, de muziek die zo onlosmakelijk verbonden is met Spanje. En dan wel meer bepaald over twee rasartiesten, twee monstruos zoals de Spanjaarden dan vaak zeggen. Van beiden had ik hun laatste optreden, kort voor hun dood, kunnen bijwonen. Zeker achteraf gezien is het daar helaas niet van gekomen….

Carmen Amaya als danseres en Camarón de la Isla als flamencozanger zijn onafhankelijk van elkaar, óók buiten Spanje, beroemd geworden. Waarschijnlijk door de dubbele gemiste kans heb ik me in beide artiesten als het ware vastgebeten door zoveel mogelijk over ze aan de weet te willen komen. Dus heb ik veel gelezen, films en video”s bekeken, platen beluisterd, posters opgehangen ėn …… de tastbare herinneringen aan beiden in Spanje zelf opgespoord, bekeken en gefotografeerd.

Carmen Amaya (1913 – 1963)

_________________________

Zomer 1963. Spanje stond zo ongeveer aan het begin van de eerste toeristische explosie. Met name de Costa Brava in Catalonië kwam enorm in trek, zeker ook bij de Nederlanders. Ik logeerde in mijn eerste jaren “Spanje”, d.w.z. vanaf 1962, in de kustplaats San Feliu de Guixols en daar, in de nachtclub “Las Vegas” zou, op een avond, Carmen Amaya optreden.

Ik wist toen nog niet al te veel over Spanje, maar was al wel op de hoogte van het feit dat het ging om een bijzondere danseres. Ik zou er heen gaan, maar ging op het laatste moment, waarom weet ik niet meer, toch niet.

Een maand later las ik in de krant dat Carmen Amaya, op 50-jarige leeftijd, aan een nierziekte was overleden….

Carmen Amaya groeide als zigeunermeisje op op de flanken van de Montjuich-heuvel in Barcelona. Later, eenmaal rijk geworden, had zij een appartement in de Barcelonese wijk Barceloneta.

Bovendien woonde zij een groot gedeelte van het jaar in een masia( een Catalaanse hoeve ), even buiten het dorp Bagur aan de Costa Brava. Na haar dood hebben de zigeuners al haar bezittingen meegenomen. De masia lag er verlaten en verwaarloosd bij. Je kon er zo inlopen en dat deed je dan ook…. De voorlopige, witte graftombe in Bagur was ook al leeg, want Carmen Amaya is elders herbegraven. Naar ik vernomen heb in Santander, in Noord-Spanje.

Waarom nou juist daar is een raadsel dat ik tot op heden nog niet opgelost heb gekregen. Afgezien van een paar verwaarloosde flamencobeeldjes ter ere van haar in Barceloneta, is de ongetwijfeld mooiste herinnering het bronzen standbeeld dat, zeer toepasselijk, op de Montjuich staat, juist binnen de afrastering van het pretpark aldaar.

Mooie souvenirs van Carmen Amaya zijn vooral een video ( mogelijk nu ook een dvd ) van de film “Los Tarantos”, waarin zij, al dansend, de hoofdrol speelt. En verder ook een kopie van de schitterende affiche die de Valenciaanse kunstschilder Ruano Llopis in 1939 van haar gemaakt heeft.

De volgende keer: Camarón de la Isla.

Louis Godschalk
_________________________________________________________________________________________________

ONTVANKELIJKHEID OF REACTIE

Naast van alles anders voorziet zen-meditatie er in dat ons leven meer moeiteloos wordt. Maar een meer moeiteloos leven krijgen we niet cadeau. Daar gaat aan vooraf een duidelijk antwoord op de vraag of we dat wel willen. Want heel veel problemen die mensen met zich mee dragen, lichamelijk ongemak, pijnlijke of vervelende herinneringen, al die narigheid voorziet er ook in dat we een verhaal hebben over onszelf. Het is a.h.w. bij onze identiteit gaan horen en we kunnen met alles wat ons is overkomen de aandacht van onze omgeving naar ons toetrekken. Dat zijn toch allemaal plausibele redenen om alles bij het oude te laten, om wat er in het verleden is gebeurd te blijven herhalen, om niet te veranderen.

Daarnaast is er een andere mogelijkheid, namelijk dat we leren de gevoelens die zich bij alles wat ons overkomt, leren waarnemen; de signalen in ons lichaam, die door verlies, verdriet, verontwaardiging veroorzaakt worden. Meditatie leert ons onszelf ontvankelijk maken voor die gevoelens in ons lichaam. Ergens in de evolutie waar de mens het helemaal moest hebben van die lichaamssignalen, voor de taal en het denken dus, is er een kink in de kabel gekomen en zijn we geleidelijk aan van onze lichaamsgevoelens vervreemd geraakt. We zijn er aan gewend geraakt om lichaamsgevoelens vooral te verbinden met vermoeidheid, ziekte, verstijving van het lichaam bij ouder worden.

De oude Chinese geneeskunst reikt ons methoden aan, waaronder t’ai chi en chi-kung , waardoor we in een veel vroeger stadium kunnen voelen hoe ons iets overkomt. We leren dat als we die prille gevoelens in het moment zelf toelaten, we er niet aan vast blijven zitten.

Maar, zoals gezegd, dit alles krijgen we niet cadeau. Dit veronderstelt dat we ons vermogen tot aandachtig zijn, het bewustzijn dus, op momenten dat het leven pijn doet of vreugde geeft, voorrang geven boven het denken, boven onze manier van reageren zoals we gewoonlijk doen.

Reageren op een situatie is een manier om wat er gebeurt van ons weg te houden. We keuren het af, het moet weg, zo snel mogelijk opgelost zijn. Als we ons ontvankelijk maken, gaan we in op hoe het in ons lichaam voelt. We maken dan contact met hoe we zijn en daardoor ook met de werkelijkheid om ons heen. Op die manier kunnen we ook omgaan met wat ons overkomt in contact met de ander. Als we de gevoelens die er op dat moment in ons zijn laten mee resoneren, dan kan het zo zijn dat we die ander ook het gevoel geven hem of haar gehoord en begrepen te hebben. Soms zelfs door niets te zeggen. Zo zorgvuldig naar elkaar luisteren, kan heel genezend werken.

Sjef de Roos

_____________________________________________________________________________________________________

ADVIES

De dikke flarden mist trokken aan zijn

dichtgeknepen ogen voorbij. Het was vriezend

koud en de kleine hoeveelheden vocht veranderde snel in ijzige stekeltjes. Langzaam wendde hij zijn blik naar boven. Het anders zo felle neonlicht van de lantaarn gaf nu het aanzicht van een sprookjesachtig aureool. Half slapend waande hij zich even in een hemelse voorstelling omringd door een aantal engelen. Een kille blikken stem bracht hem echter snel weer terug in de werkelijkheid. “De stoptrein naar Nijmegen van zes uur veertig, komt over ongeveer 10 minuten binnen”.

” Stel je voor, dat ze met dit pokkenweer wel op tijd zouden rijden”.

Het was voor de derde keer deze maand dat hij naar Amsterdam moest. Amsterdam was OK, hij vond dat leuk. Voor dag en dauw opstaan daarentegen was voor hem niet weggelegd. Zijn vriendin had hem al vaker beticht van iets als ochtendhumeur maar hij had dit tot nu toe steeds ontkend. Nu om zes uur negenendertig was hij bereid toe te geven. Om niet helemaal te verstijven liep hij een paar meter heen en weer. De kleine

ijsdeeltjes en de daaruit voortvloeiende prikjes in de ogen en de huid brachten hem snel op andere gedachten. Met de rug naar de wind bleef hij in gedachten staan. Is het nu toeval of waar? Ik ga drie keer met de trein en drie keer is hij gewoonweg te laat. Hoe zit dat forenzen die dagelijks afhankelijk zijn van deze dienst?

Zijn gedachten werden verstoord door een aanhoudende hoorn met al die andere die door merg en been ging. De geknepen ogen tuurden de duisternis in. Een snelle blik op zijn replica Eberhard vertelde hem dat de trein minstens zeven minuten vertraging had. Een minuut later hem tot stilstand te dwingen. Voor hem was

het in elk geval voldoende om de mens in hem te doen ontwaken. Het duistere platform was nu omgetoverd in een weelde van geelogend licht. Een licht dat ondanks de vuile kijkvensters zich toch een weg naar buiten wisten te banen. Met tegenzin en een hoop

gesis werden de vervoersruimten ontsloten en kon hij eindelijk naar binnen. Warme lucht verwelkomde hem van een afstand. Deze weldadige golf van genot werkte als een onweerstaanbare verleiding en hij twijfelde dan ook geen moment om langer in de kou te blijven staan. Het zojuist opgedane warme gevoel werd bij binnenkomst direct weer getemperd. Overal lagen Spitsen en Metro’s, waren de afvalcontainers rijkelijk gevuld

met leeg blikgoed en overblijfselen wat eens bananen en appels waren geweest. Getver, een duidelijk staaltje van bezuinigen. Hij schoof een vijftal kranten opzij en nam plaats.

Met de rug in de rijrichting wel te verstaan. Een goede relatie van hem en vaste NS junk, had hem meerdere malen van zijn “happenings” met het slecht onderhouden materiaal verteld. Op feesten en partijen was het al jaren “zijn” gesprek. Het goed functioneren van zijn nek dankte hij aan het “tegenrijden”. De schok was pittig en onverwacht. Het monster had zijn favoriete bezigheid weer opgepakt; met grote snelheid over twee dunne

ijzeren staven knallen en bewijzen dat ondanks het optische beeld, deze wel degelijk overal even ver uit elkaar liggen.

Om de tijd te doden pakte hij één van de vijf krantjes. Zijn oog viel op een vette kop aan de linkerkant. “Doe de Kieswijzer, pag. 12”. Ook hij was de laatste weken niet verschoond gebleven van verkiezingsgekrakeel en overbodig haantjes-gedrag. Het vierjaarlijkse evenement in het misleiden van het electoraat was weer in volle hevigheid losgebarsten. Hij was overtuigd van zichzelf dat hij de politiek volgde en dus ook aardig wat mensen kende van gezicht. Des te groter was de verrassing dit jaar dat er tal van

gladgeschoren en blotebillenhoofden voorbij kwamen die blijkbaar al jaren politiek bedreven op het hoogste niveau. Waarom waren deze niet in zijn grijze register opgeslagen? Met twee handelingen was hij op pagina 12, het midden van de krant. De linkerzijde bevatte een artikel over de reden waarom de krant had besloten om nu een kieswijzer in de krant af te drukken. Blijkbaar was men er achtergekomen dat niet iedereen een Internetaansluiting heeft. De rechterkant de kieswijzer zelf en zoals de naam al verhult, een slim bedachte mix van de twee Internet sites. Aandachtig las hij de vragen en vervolgens omcirkelde hij met zijn Mont Blanc daadkrachtig de antwoorden. In slechts vijf minuten was hij klaar, telde zijn score en las zijn politieke voorkeur.

Verbazing verscheen op zijn gezicht toen hij las dat hij in de hoek van Wilders en Pastors uitkwam. Vol ongeloof pakte hij een tweede krantje en deed de test nogmaals. Nu meer bekend met de vragen waren het opeens Wouter en Femke die naar voren werden geschoven. Wars van links wekte dit de nodige woede. Geërgerd een derde poging. Ook nu deed het hem in het tegenovergestelde politieke kwadrant belanden. Vol ongeloof

smeet hij de vodjes in een hoek en haalde zijn laptop uit de tas. In het artikel had hij over een derde test gelezen: De StemmenTracker. Boos maar gedreven deed hij snel de 30 stellingen. De uitkomst was verbluffend.

De ruk was enorm en ze kwamen al gierend tot stilstand. De laptop donderde met een salto op de grond. Hij werd met forse kracht de bank ingedrukt. Dank je, vriend!

Een meisje schuin aan de overkant gleed van de bank en eindigde ongelukkig boven op zijn elektronisch apparaat. Na de geluiden van paniek en vallend materiaal werd het doodstil. Een krakende stem verbrak de stilte. “Dames en heren, deze trein is door een noodstop tot stilstand gebracht. U begrijpt dat we op dit moment door deze bewuste keuze van een van onze passagiers, niet verder kunnen. Hiervoor onze excuses”.

Binnensmonds klonk er een welgemeende vloek. Bestaat er ook ergens een noodstop

voor onzinnige en opgelegd advies?

Marisca’s

_____________________________________________________________________________________________________

DE ZOON VAN FLEMING

Op een dag, terwijl hij probeerde om het leven voor zijn familie aangenaam te maken, hoorde hij een schreeuw om hulp die uit een nabijgelegen moeras kwam. Hij liet alles vallen en liep naar het moeras.

Met zijn taille tot in de zwarte smurrie, zag hij een bange jongen, gillen en worstelen.

De landbouwer Fleming redde de jongen van wat een langzame en

angstaanjagende dood geweest kon zijn. De volgende dag kwam een koets aan bij het huis van de boer. Een elegant geklede man stapte uit en introduceerde zich als de vader van de jongen die boer Fleming had gered. "ik wil u terugbetalen," zei hij. "U redde het leven van mijn zoon."

"Meneer, ik kan niets aanvaarden voor wat ik deed" antwoordde de

Schotse landbouwer ondanks de aanbieding.

Op dat ogenblik, verscheen de eigen zoon van de landbouwer aan de

deur van de boerderij. "Is dat uw zoon?" vroeg de edelman.

" Ja," antwoordde de landbouwer trots. "Ik wil met u een overeenkomst maken" Laat me hem van het niveau van onderwijs voorzien zoals die waarvan mijn eigen zoon zal genieten. Hij zal zonder twijfel een mens worden waar wij beiden trots op zullen zijn.

En zo gebeurde.

De zoon van Fleming studeerde op de beste scholen en hij behaalde op

St.Mary de Medische School van het Ziekenhuis in Londen een

diploma, en werd over de hele wereld bekend als de Heer Alexander Fleming, uitvinder van de Penicilline. Jaren daarna, werd de zoon van de edelman, die uit het moeras was gered, getroffen door een longontsteking.

Wat redde zijn leven dit keer?

Penicilline.

De naam van de edelman? Lord Randolph Churchill. De naam van zijn zoon?

De heer Winston Churchill. Ooit zei iemand: "what goes around comes around" of "Wat rond gaat komt terug".

* Werk alsof u het geld niet nodig heeft.

* Heb lief alsof je nooit gekwetst bent geweest.

* Dans alsof niemand kijkt.

* Zing alsof niemand luistert.

* Leef alsof het de hemel op aarde is.

Het is vriendschapsweek. Zend dit naar iedereen waarvan je denkt dat hij of zij je VRIEND is. Zend dit door en maak iemands dag goed.

EEN IERSE WENS VAN DE VRIENDSCHAP: zend dit ook terug.

ik hoop van harte dat het ook voor u werkt.

* Moge er er altijd werk voor uw handen zijn om te doen;

* Moge uw beurs altijd minstens een of twee muntstukken bevatten;

* Moge de zon altijd schijnen op uw ruit;

* Moge er steeds een regenboog volgen op elke regenbui;

* Moge de hand van een vriend altijd dicht bij u zijn;

* Moge God uw hart vullen met geluk!

Ingezonden verhaal

____________________________________________________________________________________________________